koploper

‘Openheid is een teken van kracht’

Vastgoedondernemer Remon Vos (51) bouwde vanaf de late jaren negentig zijn vastgoedbedrijf CTP op in Oost-Europa. Nu staat hij genoteerd aan de Amsterdamse beurs. Duurzaamheid vindt hij al lange tijd belangrijk, fouten moet je delen en hij heeft met niemand ruzie, maar soms wel conflicten.
Remon Vos

Nog geen jaar geleden was hij in Nederland volslagen onbekend. Nu is hij bestuursvoorzitter van een aan de Amsterdamse beurs genoteerd vastgoedbedrijf. Een onderneming die hij sinds 1998 grotendeels (aanvankelijk met Johan Brakema en Eddy Maas) vanaf de eerste steen zelf heeft opgebouwd. Niet in Nederland maar in Tsjechië – de reden dat hij tot voor kort nooit in de Nederlandse schijnwerpers stond.

Remon Vos kan er niet mee zitten. Hij is nuchter, komt uit Stadskanaal, dat zegt genoeg, vindt hij. Vos zit in een fel verlicht kantoortje voor de camera van zijn computer. Hij draagt een wit overhemd, stropdas, geen jasje. Af en toe neemt hij een slok koffie uit een witte mok.

Zijn bedrijf heet CTP, de afkorting voor Central Trade Park. De naam verraadt het denken van Vos. ‘Ik ben een vooruitkijker, een planner, ik bouw voor de toekomst. Ik wil niet één bedrijfspand bouwen en verhuren. Ik wil parken met bedrijfspanden ontwikkelen. Ik denk in parken’, legt hij uit.

Inmiddels zijn er circa honderd bedrijfsparken voor logistiek vastgoed ontwikkeld in Tsjechië, waar Vos woont, maar ook in Bulgarije, Roemenië, Polen, Oostenrijk en sinds kort zijn de ankers uitgegooid in Nederland en Duitsland – de laatste door een overname ter waarde van 1,2 miljard waarbij Kempen als adviseur optrad. Als klap op de vuurpijl ging CTP in maart van dit jaar naar de Amsterdamse beurs tegen een koers van 14, die inmiddels met ruwweg 30% is gestegen.

Wie het bedrijfslogo onder ogen krijgt, ziet groen als dominante kleur van het beeldmerk. De geabstraheerde letters CTP roepen een associatie op met een gebouwenplattegrond en een park. Duurzaamheid is al lange tijd een serieus onderwerp voor Vos, vandaar het groen. Hij geeft toe, die focus op duurzaamheid was aanvankelijk ingegeven om de operationele kosten van zijn bedrijfshallen te drukken. Een lage energierekening helpt.

Ik ben een vooruitkijker, een planner, ik bouw voor de toekomst’

CO2-neutraal

‘Duurzaamheid, zoals het nu heet, vond ik altijd al belangrijk’, vertelt Vos. ‘Wij bouwen logistiek vastgoed niet voor tien, twintig of dertig jaar. We bouwen voor de lange termijn zodat er ook nog een tweede of een derde huurder in kan. Goed isoleren, de constructie van het gebouw zo ontwerpen zodat er direct zonnepanelen op het dak kunnen, veel groen rondom de panden, fietspaden aanleggen en zelfs bijenkasten neerzetten. Tegenwoordig planten we ook voor iedere vierkante meter die we verhuren een vierkante meter groen. Sinds dit jaar is CTP CO2-neutraal.’

Vos gaat altijd zelf poolshoogte nemen bij potentiële, nieuwe locaties. ‘Niet één keer’, zegt hij. ‘Ik ga drie of vier keer kijken, steeds op andere tijdstippen. Waar wonen de mensen? Kunnen ze er gemakkelijk komen? Zijn er scholen of een universiteit in de buurt? Hoe zit het met de vergrijzing van de bevolking? Hoe is de infrastructuur nu, naast wegen ook elektriciteit en glasvezel, en wat zijn daarmee de toekomstige plannen? Ik moet een gevoel krijgen bij de vraag: willen mensen op deze plek werken? Je slijt tenslotte een groot deel van je leven op een kantoor, in een bedrijfshal. Al deze aspecten hebben met duurzaamheid te maken.’

Transparantie

Vos mag dan in Nederland onbekend zijn als vastgoedondernemer, aan zijn gebrek aan transparantie heeft het niet gelegen. Al ruim tien jaar zijn de jaarverslagen van CTP, ook als privaat bedrijf, te vinden op zijn website – een duik in de gegevens van de Kamer van Koophandel is niet nodig. Aanleiding om openheid van zaken te geven was het dossier over CTP van het in bedrijfsinformatie gespecialiseerde bedrijf Dun & Bradstreet, nu ruim tien jaar terug. ‘Toeleveranciers, klanten en banken vroegen bij hen informatie over ons op. Het bleek dat daar alleen maar slechte dingen over ons werden vermeld. Ik kreeg geen krediet. Maar de cijfers klopten niet.’ Vervolgens heeft Vos besloten voortaan openheid van zaken te geven. Niet alleen cijfers, ook toelichtingen en het oordeel van de accountant.

Voor iedere vierkante meter die we verhuren, planten we een vierkante meter groen

Vos stelt niets te verbergen te hebben, hij heeft niets met rookgordijnen. ‘Openheid vind ik een teken van kracht. Wij hebben het moeilijk gehad tijdens de kredietcrisis in 2008 en 2009. Soms kon ik de rekeningen niet betalen. Dan vertel ik dat aan mijn leveranciers. Niet leuk, maar je moet er toch samen uitkomen. En het mooie is, als het weer beter gaat zijn de banden met de leveranciers alleen maar sterker geworden.’

Vos beaamt dat de keuze voor openheid concurrenten destijds in de kaart kon spelen. Maar daar lag hij naar eigen zeggen niet wakker van. ‘Het beste is je vizier op je eigen projecten te richten. Natuurlijk kijk ik soms naar de concurrentie, maar je moet daar niet teveel tijd aan spenderen. Uiteindelijk draait het om je eigen business.’

De beursgang heeft naast transparantie ook meer bekendheid opgeleverd. CTP staat op het Amsterdamse koersbord en is een Nederlandse holding met hoofdkantoor in Amsterdam, waar Vos gemiddeld één dag per week aan het werk is. ‘Voor CTP is dat goed. Maar het heeft ook de nieuwsgierigheid naar mij als persoon opgewekt. Ik sta nu in de Quote 500. Ach, het hoort erbij. Maar hier in Tsjechië bestaat zo’n lijst niet, het speelt hier helemaal niet.’

Fouten moet je delen

Een beursgang, opgenomen in de Quote 500. Wat voor karakter is nodig voor dit zakelijke succes? Vos denkt even na, en staart naar het systeemplafond boven zich. ‘Ik denk dat het begint met in jezelf geloven. Dat betekent dat je niet opgeeft, dat je anderen weet te enthousiasmeren, dat je samen iets creëert en dat je daar trots op bent en deelt met anderen. Trouwens, ook fouten moet je delen. Soms gaan dingen gewoon niet goed, daar wil ik tegenover anderen eerlijk over zijn.’

Maar er is meer nodig voor succes, stelt hij vast na een slok koffie. ‘Ik ben selfmade, ik heb geen rijke ouders en dat heeft de motivatie in mij losgemaakt voor mijzelf te zorgen. Ik heb veel energie, ik ben streetwise – niet achterdochtig, maar wel kritisch. Soms ondiplomatiek. Ik heb met niemand ruzie, maar wel conflicten. En je moet creatief blijven, continu zoeken naar andere mogelijke wegen.’

Toch, zegt hij uit zichzelf, is hij rustiger geworden, reflecteert hij meer. ‘Soms denk ik wel eens: waarom moet ik het altijd beter doen dan anderen? Waarom altijd willen winnen? Maar ja, dat zit er gewoon in.’