Hoofdeconoom Luc Aben blikt vooruit - week 2

Hoofdeconoom Luc Aben blikt vooruit - week 2

08 januari 2018
Wat wordt dé verrassing van 2018? Dé opvallendste marktbeweging? Altijd een moeilijke. Anders zou het, per definitie, geen verrassing meer zijn. Misschien komt deze uit politieke hoek. Het politieke klimaat is labieler dan we in het pre-Trump tijdperk gewend waren. En met een heuse Twitter-storm heeft de Amerikaanse president het jaar alvast scherp ingezet. Ook al omdat hij opnieuw onder vuur ligt met de publicatie van een boek over de interne gang van zaken in het Witte Huis.

Wat wordt dé verrassing van 2018? Dé opvallendste marktbeweging? Altijd een moeilijke. Anders zou het, per definitie, geen verrassing meer zijn.

Misschien komt deze uit politieke hoek.  Het politieke klimaat is labieler dan we in het pre-Trump  tijdperk gewend waren. En met een heuse Twitter-storm heeft de Amerikaanse president het jaar alvast scherp ingezet. Ook al omdat hij opnieuw onder vuur ligt met de publicatie van een boek over de interne gang van zaken in het Witte Huis.

Is de politiek van invloed?

De voorbije maanden hebben aandelenbeurzen voordeel gehad van Trump. Het vooruitzicht óp en de uiteindelijke doorvoering ván lagere (bedrijfs)belastingen droegen hun steentje bij aan Amerikaanse recordkoersen. Van het bredere politieke kabaal trokken beleggers zich weinig aan. Zolang de economische groei en de bedrijfswinsten niet in gevaar komen, is het hen allemaal best.

Of Washington in 2018 een soortgelijke positieve invloed op beurzen heeft, moeten we afwachten.  Net zoals we moeten afwachten of andere (geo-)politieke ‘events’, net als vorig jaar, uiteindelijk ‘non-events’ blijken te zijn voor financiële markten. Of zelfs leiden tot opluchting en een hogere risicobereidheid bij beleggers. Denk aan het voorbeeld van de Franse presidentsverkiezingen.

Hoe dan ook, het is zeer moeilijk om te anticiperen op eventuele politieke turbulenties. Neem het dossier Noord-Korea. Loopt de situatie uit de hand, dan spreekt het voor zich dat de marktreactie fors zal zijn. Ingrijpen in de portefeuille is dan noodzakelijk. Maar beleggers die uitstapten toen vorige zomer de spanningen opliepen, hebben ondertussen heel wat gemist. Nogmaals: opvallende marktbewegingen op basis van (geo-)politieke risico’s zijn altijd mogelijk, maar het is zo goed als onmogelijk om daar op voorhand op in te spelen.

Verrassingen vanuit economische hoek

Laten we ons daarom focussen op potentiële economische factoren die verrassend kunnen uitpakken. Een forser dan verwacht aansterkende euro zou er zo eentje kunnen zijn. Gemiddeld genomen weegt een sterke euro op Europese bedrijfswinsten. Met een drukkend effect op beurskoersen. De periode april-september was hier vorig jaar een goede illustratie van.

Een andere mogelijke bron van (negatieve) verrassing is de obligatierente. Na de goedkeuring van het belastingplan, liep het rendement op tienjarig Amerikaans staatspapier met zo’n 15 basispunten (0,15%-punt) op tot 2,5%. In het kielzog ging ook in de eurozone de langetermijnrente hoger. Bijkomend gestimuleerd door goede economische cijfers en de wetenschap dat de ECB vanaf januari de geldkraan ietsje dichter draait: in plaats van € 60 miljard, ‘drukken’ Draghi en zijn collega’s maandelijks nog ‘slechts’ € 30 miljard.

Op zich is een hogere obligatierente niet opvallend. We rekenen al een hele tijd op een geleidelijk opwaarts patroon. Zodat we de gemiddelde looptijd van onze vastrentende beleggingen relatief kort houden. Maar de verrassing zou erin kunnen zitten dat de rente sneller en meer dan verwacht de hoogte ingaat. Bijvoorbeeld bij een heropleving van de Amerikaanse inflatie.

Er zijn inderdaad signalen dat de inflatiedruk in de VS zachtjesaan toeneemt. Zo liggen de producentenprijzen, zeg maar de prijzen van goederen en diensten als ze de fabriekspoorten verlaten, 2,5% hoger dan twaalf maanden geleden. Ook de zwakkere dollar zal de komende tijd opwaarts druk uitoefenen op het algemene prijspeil. Ingevoerde producten moeten immers duurder betaald worden met een zwakkere munt. En op enig moment kan de krappere arbeidsmarkt tot snellere loongroei leiden. Wat ook weer de inflatie omhoog kan stuwen.

Gezien de stevige economische groei en gezonde arbeidsmarkt in de VS, zijn méér inflatie en hogere renteniveaus logisch. Maar het is de komende maanden uitkijken of dit proces intenser verloopt dan wat markten momenteel inprijzen. Dat zou niet alleen vervelend zijn voor obligatiekoersen, maar uiteindelijk ook vraagtekens kunnen plaatsen bij de huidige beursniveaus in de VS. Maar ook hier weer een nuancering. Als de bedrijfswinsten voldoende stijgen, dan kan het euvel van een hogere rente meevallen. Door de belastingverlagingen in de VS en voortgaande economische expansie zijn de winstgroeiprognoses juist nu aan stevige verhogingen onderhevig. Dus geen reden tot paniek als de rente iets oploopt.   

Hoe dan ook, komende donderdag en vrijdag krijgen we nieuwe Amerikaanse inflatiedata. Zowel over producenten- als over consumentenprijzen.

Economie eurozone draait op volle toeren

De inkoopmanagersindex (Markit PMI) bereikte in december zijn hoogste niveau sinds februari 2011.  We hebben dus alle redenen om de verse economische data van deze week met vertrouwen tegemoet te zien: de economische sentimentsindicatoren vanuit de Europese Commissie, werkloosheid in de eurozone en de industriële productie.

 

Meer weten over beleggen?

Persoonlijk beleggingsadvies
Beleggingsadvies, vermogensbeheer of een combinatie? Wij gaan graag voor u aan de slag.