Griekenland uit de euro?

Griekenland uit de euro?

Na de beursrally van de laatste dagen van 2014, beroeren de Griekse gemoederen nu de financiële markten. Die beleven een flashback naar de meest precaire momenten van de eurocrisis. Is dat terecht? Zegt Griekenland de euro vaarwel? Wat zijn de gevolgen?

De kans dat Griekenland de euro verlaat, lijkt ons klein.

Mocht een land, hoe economisch minuscuul het ook is, de euro vaarwel zeggen, dan is de geest uit de fles. Zowel de reële economie als de markten krijgen dan zwart op wit het bewijs dat de euro niet zo 'definitief' is dan men voorschotelde of dan men dacht. Zoiets kan nefast zijn voor de verdere Europese (financiële) integratie. Buitenlandse beleggers, banken en financiers zullen een risicopremie eisen voor projecten of investeringen in 'zwakke' landen als Italië, Frankrijk, Spanje, Portugal, of zelfs andere. Dit hakt in op de economische slagkracht van het Europese continent te midden een geglobaliseerde wereld. Zo'n scenario zal men willen vermijden.

Volgens de Europese verdragen kan een land niet gedwongen worden uit de euro te stappen. Dat kan enkel vrijwillig.

Kan Griekenland voor dergelijke vrijwillige uitstap kiezen? Opnieuw lijkt de kans klein. De drachme zou dramatisch devalueren, wat tot een torenhoge inflatie zou leiden. Bovendien zou het land verstoken blijven van ook maar de geringste buitenlandse investering. Economische zelfmoord dus.

Ook de andere, sterke(re) eurolanden hebben geen (financieel) belang om Griekenland richting uitgang te duwen. Nu reeds worden er (terechte) vragen gesteld bij de houdbaarheid en terugbetaalbaarheid van de Griekse schuld. Mocht Griekenland terugkeren naar de zwakke drachme, dan wordt die schuld in euro-termen nóg groter en helemáál onhaalbaar.

Uiteindelijk is het de (politieke) vraag wat voor de grootste stabiliteit binnen de eurozone kan zorgen. Ieder politicus wordt uiteindelijk nationaal (her)verkozen. Het eventueel (maar wellicht logische) kwijtschelden van Griekse schuld zal tot politieke beroering leiden in noordelijke eurolanden. Maar uiteindelijk lijkt die behapbaar. Vooral in vergelijking met een scenario waarin niet alleen Griekse, maar ook Spaanse, Italiaanse of andere euro-kritische partijen garen spinnen bij het (vaak begrijpelijke) ongenoegen bij de bevolking.

De financiële markten

In tegenstelling tot een aantal jaren terug, is het 'Griekse gevaar' niet louter van financiële aard. 85% van de Griekse schuld is in handen van de andere eurolanden, de ECB en het IMF. Van 'de politiek' dus. Het is vooral een politiek probleem, minder een financieel. Vandaar dat politieke overwegingen, zoals bovenstaand weergegeven, de kern van de zaak zijn en dat markten vooral daarop reageren.

De financiële blootstelling aan Griekenland, bijvoorbeeld van buitenlandse banken, is een heel eind minder dan drie jaar geleden. Daarnaast heeft Mario Draghi ondertussen een aantal toezeggingen gedaan wat betreft de instandhouding van de euro. Whatever it takes.

Dit alles neemt niet weg dat markten best zenuwachtig en volatiel kunnen zijn de komende weken. Na de beursrally van de laatste dagen van 2014, lijkt het dan ook niet onverstandig om tijdelijk wat gas terug te nemen en investeringen in aandelen wat terug te schroeven ten voordele van obligaties van euro-kernlanden. Gezien de politieke aard van het probleem, zal er op enig moment wellicht een politieke uitweg uit de bus komen. Dat kan dan eventueel opnieuw een instapmoment creëren, gebaseerd op het (steeds) ruime(re) monetaire beleid in de eurozone en, idealiter, het voortschrijdende economische herstel.

Andere posts

Van Lanschot maakt gebruik van cookies voor een goede werking van de site, voor tracking en voor het bijhouden van statistieken. Gaat u verder op de site? Dan stemt u erin toe dat wij cookies plaatsen. Lees meer over cookies bij Van Lanschot