Hoofdeconoom Luc Aben blikt vooruit - week 10

“With or without you.” Hadden beleggers deze U2-song in het hoofd na Trumps toespraak voor het Congres van vorige week? Misschien wel.

Trump herhaalde zijn riedeltje van infrastructuurwerken, lagere belastingen, hogere defensie-uitgaven en deregulering. Net als bij zijn overwinningsspeech in november. En net als toen reageerden aandelenkoersen positief. Ook zijn ‘on-Trumpiaans’ verbindende toon hielp mee.

Het blijft campagnetaal

Inhoudelijk kwam er nochtans niks nieuws uit de bus. Noch enige uitwerking van zijn plannen of de financiering ervan. Toen Obama acht jaar geleden in dezelfde fase van het presidentschap zat, had hij al 800 miljard concrete dollars in de economie gepompt. Toegegeven, dat waren andere tijden. Het water stond de economie en het financiële systeem aan de lippen. Haast was destijds geboden. Maar ook de belastingverlagingen van Obama’s voorganger, Bush, waren op dat moment al veel gedetailleerder uitgewerkt. Trump houdt het voorlopig bij woorden. Het blijft eerder campagnetaal dan beleidstaal.

Sterker, het lijkt erop alsof we op die lagere belastingen nog wel even zullen moeten wachten. Voordat die concreet kunnen worden uitgewerkt, wil Trump eerst ‘Obamacare’ op de schop nemen. Iets wat toch sneller gezegd was, dan gedaan. Trumps excuus is dat niemand kon weten dat gezondheidszorg zó ingewikkeld is. Best een ontnuchterende uitspraak als je bedenkt dat de Affordable Care Act (Obamacare) een favoriete schietschijf was tijdens de campagne.

Kortom, in essentie zijn we niets wijzer geworden. En toch reageerden aandelenbeleggers optimistisch. Wat de vraag doet rijzen of beurzen nu floreren ‘dankzij’ of ‘ondanks’ Trump? Of ze, met de eerdergenoemde U2-song in gedachte, zowel mét als zónder hem kunnen leven? En of het niet vooral de aantrekkende economische groei is die de aandelenprijzen stuwt?

De economische groeiversnelling startte al in oktober. Dat is dus niet zozeer een verdienste van de nieuwe president als van de lage werkloosheid, de dollarstijging en de Chinese groeiherneming na grootscheepse overheidsuitgaven. De verdienste van de presidentsverkiezing beperkt zich misschien tot het feit dat deze achter de rug is en hiermee de onzekerheid uit de lucht nam.

Komen de economische plannen van Trump later alsnog door en pakken ze goed uit? Fijn, dan kan dat een bijkomende bonus worden. Maar aan de andere kant kunnen ze ook negatief uitpakken. Denk aan de berichten van vorige week dat de VS zich niet meer gebonden zou voelen door de afspraken binnen de Wereldhandelsorganisatie. Voorlopig lijken beleggers dat zorgen voor later te vinden. Maar op enig moment kan ‘later’ veranderen in ‘nu’.

Snelle Amerikaanse renteverhoging niet onlogisch

Wat in ieder geval snel voor de deur lijkt te staan, is een renteverhoging door de Fed. Na een reeks commentaren van Fed-bestuurders prijzen financiële markten nu een grote kans in dat de centrale bank medio maart de beleidsrente opnieuw hoger trekt. Dat zou niet onlogisch zijn: de groei is degelijk, de arbeidsmarkt floreert en de inflatie loopt op. Over die arbeidsmarkt staat eind deze week een nieuwe rapportage op de agenda. We verwachten degelijke cijfers.

Zet de Fed inderdaad een dergelijke stap, dan kan dat goed nieuws betekenen voor beurzen. Met een bijkomende impuls aan het positieve (bijna euforische?) sentiment. Beleggers zullen een hogere rente immers interpreteren als een motie van vertrouwen in de economie. Pas later, als verdere rentestappen dichterbij komen, zullen die meer bedreigend worden voor aandelenprijzen.

ECB houdt vast aan kwantitatieve verruiming

In Europa is de ECB komende donderdag al aan de beurt om bijeen te komen. De groei trekt aan, de inflatie loopt op. Maar toch zal Draghi naar verwachting vasthouden aan de kwantitatieve verruiming tot (ten minste) eind 2017, zoals dat eerder beslist is. De ECB kijkt immers door de hogere inflatie heen, omdat dit vooral het gevolg is van duurdere energie en verse voeding. Onderliggend haalt de kerninflatie nog steeds het procent niet. Ook vanuit de arbeidsmarkt of capaciteitsbezetting is voorlopig niet veel inflatiedruk te verwachten.

Pas in de tweede jaarhelft verwachten we dat de Europese centrale bankiers openlijk het woord ‘tapering’ in de mond zullen nemen. Tenminste, als het politieke verkiezingsgeweld geen roet in het eten gooit.

Van Lanschot maakt gebruik van cookies voor een goede werking van de site, voor tracking en voor het bijhouden van statistieken. Gaat u verder op de site? Dan stemt u erin toe dat wij cookies plaatsen. Lees meer over cookies bij Van Lanschot