Hoofdeconoom Luc Aben blikt vooruit - week 2

Zelden is er in de geschiedenis een ‘president elect’ geweest die meer stof doet opwaaien dan die van Donald Trump. Zijn stijl en plannen zijn dan ook op z’n minst als a-typisch te bestempelen. Ook op economisch vlak. Zo wordt de ene na de andere onderneming die vanuit het buitenland, vaak Mexico, de Amerikaanse markt wil bewerken via Twitter op de korrel genomen. Vorige week was het de beurt aan autoproducenten GM, Ford en Toyota.

Amerikaanse consument blij met Trump

Als het consumentenvertrouwen een graadmeter mag zijn, dan is Trumps aanpak voorlopig succesvol. De meting, zoals de Universiteit van Michigan die uitvoert, noteerde begin december op het hoogste peil sinds tien jaar. Niets lijkt erop te wijzen dat het nieuwe cijfer dat we komende vrijdag krijgen een ander beeld zal laten zien. Net als de nieuwe cijfers voor de detailhandelsverkopen over de maand december (ook publicatie op vrijdag).

Evenals de kleine ondernemer

Hetzelfde geldt daarnaast voor het vertrouwen bij de kleine, vooral binnenlands gerichte Amerikaanse ondernemingen. De NFIB-index, een index van de belangenvereniging van kleine ondernemingen, schoot vanaf november de hoogte in. De redenering is dat deze bedrijven minder tegen buitenlandse concurrenten moeten opboksen als Trump inderdaad de protectionistische toer opgaat. Bovendien zouden zij profiteren van een hogere binnenlandse groei, mocht de nieuwe administratie een ruimer begrotingsbeleid voeren. Bijvoorbeeld via investeringen in infrastructuur. Morgen zullen we zien of het optimisme bij de kleine ondernemers standhoudt.

Kijk uit voor langetermijneffecten van beleid Trump

Beurzen zijn vanaf begin november volledig meegegaan in het positieve verhaal. Met de blik op de korte termijn is dat begrijpelijk. Een ruimer begrotingsbeleid en lagere belastingen (voor ondernemingen) klinken beleggers als muziek in de oren. De eerdere twijfel over de effecten van Trumps plannen op de iets langere termijn, lijkt volledig vergeten. Op enig moment kan die echter terugkomen. Want hoe je het ook wendt of keert: protectionisme en handelsbarrières schaden de economische groei. En zeker bij een laag werkloosheidsniveau zoals in de VS, hebben deze een loon- en inflatie-opdrijvend effect. Of die kleinere ondernemers dus even blij zijn als zij hun personeel fors meer moeten betalen, valt nog te bezien. Ook de Fed zal de evolutie van de inflatie met argusogen volgen.

Chinese kredietgroei blijft een bron van zorg

Vanaf medio 2016 trok de Chinese economie aan. De zwakkere yuan heeft hier via de stimulering van de export zeker aan bijgedragen. Ondanks de politieke hetze hierover, is die Chinese munt trouwens min of meer correct gewaardeerd. Van een forse onderwaardering is geen sprake. Vrijdag krijgen we nieuwe Chinese ex- en importcijfers.

De dag daarvoor, op donderdag, publiceert China de kredietgroei over de maand december. Ondanks dat die groei enigszins afzwakte, blijft hij fors: meer dan 13% op jaarbasis. We bespraken al eerder dat dit een zorgpunt kan worden.
Dat kredietbeeld zal de komende maanden niet veranderen. In de tweede jaarhelft staat een groot partijcongres op de agenda. Tot die tijd zullen de beleidsmakers er alles aan doen de groei op peil te houden. En mocht Trump inderdaad handelssancties afkondigen tegen het land, dan zal China nog meer op zichzelf aangewezen zijn om de economische groei te ondersteunen. Dat kan dan enkel maar tot een nog hoger kredietvolume leiden.

Europa kijkt uit naar Duitse groei

Een rustige macroweek in Europa. Vandaag zal blijken dat de werkloosheid het verbeterpad blijft bewandelen. Zij het voetje voor voetje.

Als we ons baseren op de PMI-vertrouwensindicatoren, dan verwachten we komende donderdag een mooie toename van de industriële productie over de maand november te mogen begroeten. Ook de eerste inschatting van de Duitse groei over geheel 2016 kan een positief signaal afleveren. Misschien wordt de drempel van 2% groei overschreden.

Meer in het algemeen zou dit alles een nieuwe indicatie zijn dat de Europese economie profiteert van de zwakke euro. En dit te midden ook van een economische wereld waarin de cijfers sowieso al verbeteren. Zowel in de VS als in Azië. Dit alles verantwoordt in ieder geval waarom we in ons beleggingsbeleid een belangrijke plaats blijven reserveren voor Europese aandelen. Ook al omdat, in tegenstelling tot de VS, de Europese Centrale Bank (ECB) nog volop in de verruimingsmodus blijft.

Van Lanschot maakt gebruik van cookies voor een goede werking van de site, voor tracking en voor het bijhouden van statistieken. Gaat u verder op de site? Dan stemt u erin toe dat wij cookies plaatsen. Lees meer over cookies bij Van Lanschot