SiliCOIN Valley - De bitcoin als optie

SiliCOIN Valley - De bitcoin als optie

21 december 2017
Eind jaren 90: Het internet stond nog in de kinderschoenen en internetbedrijfjes schoten als paddenstoelen uit de grond. Met een verdienmodel dat op papier beloftevol leek, maar zich nog volop moest bewijzen. Toch trokken deze pioniers talent aan. Niet met (torenhoge) salarissen, want geld hadden ze niet. Wél met aandelenopties. Die opties waren een loterij op de doorbraak van de betreffende onderneming.

Eind jaren 90: Het internet stond nog in de kinderschoenen en internetbedrijfjes schoten als paddenstoelen uit de grond. Met een verdienmodel dat op papier beloftevol leek, maar zich nog volop moest bewijzen. Toch trokken deze pioniers talent aan. Niet met (torenhoge) salarissen, want geld hadden ze niet. Wél met aandelenopties. Die opties waren een ‘loterij’ op de doorbraak van de betreffende onderneming.

Cryptomunten hebben in zekere zin hetzelfde kenmerk. Ja, de achterliggende blockchain-technologie is beloftevol. Maar welke cryptomunt breekt door? Is de bitcoin hét ruim aanvaarde en wettelijke digitale betaalmiddel van de toekomst? En kan hij daardoor ‘waarde‘ verkrijgen? Misschien zelfs als dé referentie waartegen alle andere cryptomunten (cryptos) uiteindelijk worden afgezet? Als een soort Amerikaanse dollar van het crypto-universum.

Zullen andere cryptos hét vehikel zijn waarmee bankgiganten hun internationale betalingen afhandelen? Waardoor ze vervolgens intrinsieke waarde verdienen?

Meer vragen dan antwoorden. Een cryptomunt is in ieder geval een loterij op het uiteindelijke succes van een specifieke toepassing of platform. Velen zijn geroepen, maar weinigen wellicht uitverkoren. Inderdaad, net als in Silicon Valley destijds in de jaren 90.
 

Bitcoin is in ieder geval géén geld

Geld heeft drie functies: betaalmiddel, rekeneenheid en oppotmiddel.

Aan die laatste functie, het oppotten, lijkt de bitcoin te hebben voldaan de voorbije jaren: bezitters  zagen hun koopkracht fors toenemen. Toch is niet alles waarvan de prijs stijgt als geld te bestempelen. Neem bijvoorbeeld kunst. Niemand haalt het in zijn hoofd om dat geld te noemen. Want dat is het ook niet. Daarvoor is meer nodig.

Zoals die andere twee functies: algemeen aanvaard betaalmiddel en rekeneenheid (een standaardinstrument om de waarde van goederen en diensten uit te drukken). Hieraan voldoet de bitcoin geenszins. Al was het maar omdat beide functies een gematigd en, zeker op de kortere termijn, enigszins voorspelbaar koersverloop vereisen. Niet echt een eigenschap die je de bitcoin kan toedichten.

Maar, hoor ik sommigen zeggen, ik kan toch pizza’s bestellen met de bitcoin? Dan is het toch wél een betaalmiddel? Nee dus. Twee partijen die handel drijven kunnen onder elkaar wat afspreken. Mocht één van de partijen, om maar iets te zeggen, tafeltennisballen als compensatie aanvaarden, dan verheft dat tafeltennisballen nog niet tot de status van algemeen aanvaard betaalmiddel.

Om nog niet te spreken over de kostprijs van een bitcointransactie. Die bedraagt circa 240 kilowattuur aan elektriciteit. Ter vergelijking, dat is het jaarlijkse verbruik van een gemiddelde wasmachine. Deze kosten zijn weliswaar niet ten laste van de gebruiker, maar maken het systeem alsnog veel te duur voor een breed verspreid betaalinstrument. Bovendien is het systeem inherent traag en kan het niet veel transacties tegelijkertijd aan.

 

Regulering op komst?

Het anonieme karakter van de bitcoin trekt vervelend genoeg onfrisse praktijken aan. Witwassen, of erger, het criminele circuit. Overheden zullen daarom huiverig zijn om een privaat opgezet initiatief, waar ze geen vat op hebben en zich grotendeels in het duister afspeelt, te promoveren tot wettelijk betaalmiddel. Op enig moment is wettelijke regulering van dit stuk ‘zwarte economie’ zeer denkbaar. Benieuwd wat dat zal betekenen voor de vraag…

Japan heeft in ieder geval het voortouw genomen met de wettelijke omkadering. Met de achterliggende bedoeling dat het de start kan zijn voor een bloeiende fintech-industrie. Ook de G20 heeft een en ander op de agenda gezet. De Europese Unie zal platforms voor cryptomunten verplichten hun gebruikers te identificeren. Dit in de strijd tegen terrorisme en witwaspraktijken.

Deze regulering wil trouwens niet zeggen dat die platforms op elk moment garanderen dat uw geld beschikbaar is. Die garantie is er geenszins. Zeker niet als op enig moment stress zou ontstaan. Als iedereen op hetzelfde moment wil verkopen. Laat de recente vertragingen op deze websites omwille van de massale aanmelding van nieuwe klanten hier een voorproefje van zijn. Zolang de bitcoin-winsten niet zijn omgezet in écht geld, blijven het papieren winsten. Of digitale, in dit geval.

 

Zijn cryptomunten dan totale onzin?

Dat nu ook weer niet. Cryptomunten zijn een uiting van een beloftevolle technologie: de blockchain. Die heeft wel degelijk potentieel. Als technologie die (voorlopig althans) een waterdichte transfer van informatie toelaat.

De toepassingsmogelijkheden van de blockchain zijn legio. Denk bijvoorbeeld aan het 100% beveiligd doorsturen van juridische of persoonlijke informatie. Ook is het niet ondenkbaar dat (centrale) banken op enig moment zélf een cryptomunt of betaalnetwerk zullen lanceren op basis van de blockchain. Maar dan als innovatie binnen het reguliere én gereguleerde financiële systeem. Bijvoorbeeld om internationale betalingen tussen banken af te handelen.

 

Nu nog instappen in de bitcoin, een zekere verliespost?

Tja, wie zal het zeggen? Het koersverloop heeft alle kenmerken van een luchtbel. Maar wat er tot het moment van een eventuele implosie gebeurt, is absoluut onvoorspelbaar.

De bitcoin heeft in ieder geval een aantal nadelen die zijn status van toekomstig cryptowinnaar ondermijnen. Denk aan de traagheid van het systeem en het elektriciteitsvolume om transacties af te wikkelen. Ook zijn gedecentraliseerde, niet-gereglementeerde karakter kan een échte doorbraak en intrinsieke waarde in de weg staan. Het argument dat de bitcoin, vanwege zijn beperkte uitgave, schaars zal blijven, is bovendien niet volledig correct. De technologie erachter is openbaar. In principe kan iedereen een eigen en verbeterde versie van de bitcoin ontwikkelen.

Dit wil niet zeggen dat de bitcoinkoers niet verder kan stijgen. Handel trekt handel aan. Los van de intrinsieke kwaliteiten van het onderliggende goed. In dit geval een goed dat geen kasstromen oplevert, waar geen verdienmodel onder ligt en parallel met de gereguleerde werkelijkheid bestaat.

 

The future(s)

Bitcoin-aanhangers zagen tot hun tevredenheid dat er in New York en Chicago futures op de bitcoin noteren. Gereguleerde, officiële markten omarmen de cryptomunt! Wat ze vergeten is dat deze futurebeurzen gewoon commerciële organisaties zijn. De intrinsieke onderbouwing van de vraag naar bitcoins is hun zorg niet. Zij zien een gat in de markt en willen geld verdienen. Wat op de korte termijn in ieder geval tot gevolg heeft dat er extra vraag is. De afgeleide bitcoinproducten vragen immers onderpand. In bitcoins…

   
Toch valt het af te wachten of de bitcoin-adepten blij zullen blijven met meer handelstoepassingen. Een markt voor afgeleide producten betekent ook dat die markt op enig moment twijfels kan weerspiegelen. En dat zorgt voor beweeglijkheid van de koers.  

 

De bitcoin is een optie

De bitcoin is een optie op de hoop dat hij hét digitale betaalmiddel van de toekomst wordt. Andere cryptomunten zijn soortgelijke opties op specifieke toepassingen van de blockchain-technologie. Net zoals de opties van start-ups uit Silicon Valley.

Eerste toepassingen van een nieuwe en jonge technologie zijn echter zelden de uiteindelijke winnaars. Als de technologie überhaupt zélf overleefd.

Cryptomunten zijn een gok dat de dag erna een andere koper er nóg sterker in gelooft. Of gewoon een ritje wil maken op de rijdende trein. Treinen hebben echter de vervelende eigenschap dat ze op enig moment plots kunnen ontsporen. Zeker als ze een prototype zijn en hun technologie, schaalbare toepasbaarheid en omkadering nog niet is uitgekristalliseerd.