Zwitserse centrale bank ontkoppelt Zwitserse frank van euro, wat betekent dit?

De Zwitserse centrale bank (SNB) zal niet langer vasthouden aan de minimumkoers van 1,20 voor de Zwitserse frank (CHF) tegenover de euro. Deze mededeling verraste de financiële markten volkomen.

Door het instellen van een minimumkoers wilde de SNB een verdere versterking van de CHF voorkomen. Nu de euro (en daarmee samen de CHF) fors verzwakte tegenover de Amerikaanse dollar, bestempelt de SNB de CHF nog steeds als duur. Echter, niet langer in die mate dat actieve tussenkomst op de valutamarkt gerechtvaardigd zou zijn. Bovendien zou de Zwitserse economie voldoende tijd hebben gehad om zich aan de sterke munt aan te passen. Omdat de SNB-balans tot 60% van het BNP klom, kan ook politieke druk hebben bijgedragen aan de beslissing om de minimumdrempel los te laten.    
 
Financiële markten reageerden fors op deze plotse verandering van het beleid. De CHF steeg 15% tegenover de euro. Ook goud (+1,2%) - die andere ‘veilige haven’ - noteerde hoger. De Zwitserse beurs verloor meer dan 10%. Bijna de helft van de Zwitserse export gaat immers richting eurogebied. Gegeven de fors duurdere CHF, verliest deze export plots fors aan competitiviteit.

Extreme turbulentie van een belangrijke munt als de CHF brengt zenuwachtigheid en onzekerheid mee. Dit kan bovendien geïnterpreteerd worden als een signaal dat markten nog steeds onvoldoende vertrouwen hebben in de eurozone. Dat de SNB nog geen maand terug verklaarde vast te houden aan haar beleid om de CHF op minimaal 1,20 te houden tegenover de euro, helpt ook niet om het vertrouwen bij beleggers te ondersteunen. Om de versterking van de CHF enigszins binnen de perken te houden, brengt de SNB haar depositorente terug naar -0,75% (was -0,25%).

Hoe dit besluit te interpreteren?

Algemeen gezien zijn dit soort heftige (munt)schommelingen geen goed signaal. Zoals reeds gesteld, verhoogt dit de onzekerheid. Vooral nu er reeds grote economische vraagtekens zijn over grote delen van de wereld (Europa, Japan, China).

De SNB zegt expliciet dat ze, indien nodig, opnieuw zal ingrijpen. Wellicht gaat dat inderdaad gebeuren. Misschien al wanneer de ECB volgende week zou besluiten tot ‘kwantitatieve verruiming’: het grootschalig kopen van staatsleningen, met wellicht een verzwakkend effect op de euro. Daarnaast kampt Zwitserland al enige tijd met negatieve inflatie (-0,3%) en is de eurozone een belangrijke afzetmarkt voor de export.

Waar en wanneer de CHF een nieuw evenwichtsniveau zal bereiken, is onvoorspelbaar. Op basis van een aantal fundamentele factoren, lijkt de CHF in ieder geval fors overgewaardeerd.  Zo schuift de theorie van de koopkrachtpariteit een theoretische evenwichtskoers van 1,79 EUR/CHF naar voren. De koopkrachtpariteit houdt in dat de wisselkoers tussen twee valuta’s gelijk moet zijn aan de verhouding tussen de prijsniveaus van beide landen. Met andere woorden: op de lange termijn horen inflatieverschillen bepalend te zijn voor de waarde van een munt.

Anderzijds kijken we naar het renteverschil op een periode van twee jaar tussen de euro en de CHF. Dan lijkt een koers rond CHF 1,25 tegenover de euro verdedigbaar. Wellicht kunnen we uiteindelijk opnieuw naar een dergelijk niveau evolueren, maar het spreekt voor zich dat iedere ‘voorspelling’ momenteel met veel  onzekerheid omgeven is. Veel hangt af van de verdere evolutie in de eurozone, zowel op politiek als economisch vlak.

Een eerste reactie

Ondanks het feit dat veel Zwitserse largecaps buiten Zwitserland produceren en verkopen, worden ze toch meegezogen in het negatieve beurssentiment. De winst uitgedrukt in Zwitserse franken zal afnemen door negatieve valuta-effecten.

Hoewel de noodzaak om aandelen van Zwitserse ondernemingen te verkopen afhangt van de specifieke situatie van iedere onderneming apart, is dit – gezien de opgelopen aandelen- en valutakoersen – wel het overwegen waard. Winst nemen kan dus aantrekkelijk zijn.

Het effect op de andere beurzen zou uiteindelijk beperkt moeten zijn. De vrees dat we ook moeten twijfelen aan de woorden van andere centrale banken (Fed, ECB, etc.) lijkt niet gegrond. Beleggers in CHF-obligaties doen er goed aan hun belangen te verkopen om te profiteren van de fors sterkere CHF.

Meer informatie

Bent u benieuwd naar wat de mogelijke gevolgen zijn voor uw portefeuille? Neem dan contact op met uw banker.

 

Van Lanschot maakt gebruik van cookies voor een goede werking van de site, voor tracking en voor het bijhouden van statistieken. Gaat u verder op de site? Dan stemt u erin toe dat wij cookies plaatsen. Lees meer over cookies bij Van Lanschot