Over golf

De ambitie blijft

Een Nederlandse golfjournalist wees me er onlangs op dat ik sinds het seizoen 2000 onafgebroken op de Europese Tour heb gespeeld en dat dit mij door geen enkele andere landgenoot kan worden nagezegd.

‘Leuk’, was mijn reactie, ‘maar wat betekent dit voor 2010 en verdere jaren? Zijn die tien seizoenen een garantie voor succes in de toekomst?’ De scribent was het met mij eens, maar vond dat je soms ook wel eens – al is het maar even – tevreden kunt terugkijken. Dat hebben we nu dus gedaan. Ik ben 35 en speel al tien jaar achtereen op de Tour. Maar ik verzeker u dat er bij mij nog steeds sprake is van gedrevenheid. Mijn seizoen 2009 was niet geweldig. Punt.

Motivatie

De vraag is wat ik daarvan kan leren en hoe ik die lessen in 2010 kan vertalen in betere prestaties. Dat is geen bron van zorg, maar van motivatie. Op het moment dat je die motivatie niet meer kunt opbrengen, wordt het tijd om te stoppen als tourspeler. Dan red je het niet meer.

Er is de laatste tien jaar namelijk enorm veel veranderd op de Europese Tour. In 2009 stonden er 51 toernooien op de kalender en met een beetje geluk zullen dat er in 2010 niet veel minder zijn. Veel van die toernooien vinden buiten Europa plaats. Goed plannen is dus noodzakelijk, want je kunt niet alles spelen. Het niveau van de spelers is in die tien jaar enorm gestegen. We zijn sterker en beter geworden, we slaan de bal – ook geholpen door het materiaal – verder en rechter. Er komen ook elk jaar meer en meer jonge, gretige talenten bij. Kortom, het is een sportieve ‘jungle’, waarin het recht van de sterkste geldt.

Natuurlijke handicap

Omdat golf mijn leven is, speel ik ook in mijn vrije tijd graag een rondje. Soms is dat met relaties, soms met familie en vrienden. En ik vind het leuk om deze amateurs te helpen om meer plezier in hun spel te krijgen. Voor sommigen is golf een leuk tijdverdrijf, maar bij veel anderen bespeur ik ook een soort gedrevenheid. Zij willen graag hun handicap verbeteren. Deze amateurs zakten in de eerste jaren vrij snel, maar op een gegeven moment stokte de progressie. Met andere woorden, ze hadden hun ‘natuurlijke’ handicap bereikt. Wie dan nog beter wil worden, zal er flink wat moeite voor moeten doen. ‘Praat met je pro’, geef ik als eerste advies. Stel met hem of haar een plan op. Wat moet er beter worden? Waar laat ik slagen liggen?

In feite is dat niet anders dan wat ik met mijn coachteam doe. De komende weken gebruik ik om mijn eigen plan van aanpak samen te stellen. Misschien is het goed als u dat ook doet. Dan zijn we met zijn allen straks helemaal klaar voor het nieuwe seizoen. En allemaal gedreven.

Maarten Lafeber, januari 2010