Chantal Borghuis

“Een paard laat zich nooit helemaal voorspellen. Het kan schrikken van een kleine wapperende vlag of een geel lintje en vervolgens helemaal over de rooie gaan. Op zo’n moment is het voor de ruiter de kunst om te zorgen dat alles goed komt. Je concentreren op je techniek en vooral ook de rust bewaren. Nooit panikeren'.

Ik voel heel veel liefde voor de paardensport. Dat begon al op jonge leeftijd. Ik heb een aantal jaren zelf gereden, maar inmiddels ben ik vooral toeschouwer. Ik bezoek regelmatig springsportevenementen. Ik vind het eenvoudigweg enerverend om professionals met hun paard in de weer te zien. Paarden stralen kracht uit. Het zijn dynamische, sierlijke en tegelijkertijd oersterke dieren. In principe kan een paard het altijd van de mens winnen en die wetenschap creëert een spanningsveld dat me fascineert.

Als ruiter hield ik vooral van het ultieme gevoel van vrijheid dat paardrijden je geeft. Door de natuur in stap, draf en ook lange stukken galopperen en eindeloos genieten van de vergezichten en de bossen, alles even helemaal loslaten. Opgaan in het dier, zijn bewegingen. Altijd alert, zeer beheerst, voorzichtig en vaak bezig eventuele risico’s in te schatten. In dat opzicht verschilt een amazone niet zo veel van een bankier.”