Ben Labohm

“Actief voetballen kan ik helaas niet meer door een blessure, maar ik heb het lang gedaan. Bij de amateurs van voetbalclub Tongelre. Altijd als middenvelder of laatste man met een goede trap in mijn rechterbeen. Ik ben een echte verdediger. Ik houd overzicht, ik ben betrouwbaar en ik zorg ervoor dat de organisatie achterin klopt.

Die talenten kun je deels terugzien op de werkvloer, waar ik ook goed overzicht houd en de lijnen uitzet. Het ontbreekt me aan de snelheid en onberekenbaarheid van een getalenteerde spits. Tegenwoordig geniet ik enkel nog passief van het spel, als doorgewinterde PSV-supporter. Mijn opa, die vroeger bij Philips werkte, was al een PSV-er. Zo’n echte fanatieke, met wie je ruzie kon maken over voetbal. Mijn vader en vrouw zijn ook supporter. Ik heb mijn hele leven al een seizoenskaart. Voor Champions League wedstrijden reisde ik onder anderen naar Milaan en Istanbul.

Samen met een van mijn voetbalmaatjes ben ik op een gegeven moment gaan golfen. In eerste instantie stiekem, haha. De cultuuromslag was zo groot dat we het onze andere voetbalvrienden niet meteen vertelden. Maar het beviel zo goed, inmiddels zijn een aantal voetbalvrienden van toen, nu ook golfvrienden.

Ik speel meestal hier in de omgeving en een keer per jaar maak ik een golfreisje, naar Spanje, Portugal of Turkije. Ik kan echt een kick krijgen als ik de bal goed raak. Mijn streven is een handicap onder de achttien, al wil ik er absoluut geen obsessie van maken. Golf moet vooral leuk blijven.”